Szara pleśń na truskawkach rozwija się szybko, zwłaszcza gdy rośliny długo pozostają wilgotne. Za chorobę odpowiada grzyb Botrytis cinerea. Porażonych owoców nie da się już „wyleczyć”, dlatego trzeba jak najszybciej usunąć źródła infekcji i ograniczyć wilgotność, a ochronę zaplanować jeszcze przed kwitnieniem.
Jak rozpoznać szarą pleśń na truskawkach?
Pierwsze objawy często pojawiają się na kwiatach i zawiązkach, zanim choroba stanie się widoczna na dojrzałych owocach. Patogen może rozwijać się także na liściach, ogonkach i łodygach, szczególnie w miejscach uszkodzeń.
Najbardziej typowe symptomy to:
- brunatne, wodniste plamy na owocach, które szybko powiększają się i prowadzą do gnicia,
- biały, a następnie szary i pylisty nalot zarodników na powierzchni porażonych tkanek,
- zasychanie lub brunatnienie kwiatów oraz gnicie zawiązków,
- brunatne albo szare plamy na liściach, ogonkach i łodygach.
Szara pleśń może rozwijać się skrycie. Szczególnie łatwo przeoczyć infekcję kwiatów i zawiązków, a jej skutki zauważyć dopiero wtedy, gdy owoce zaczynają gnić. Chorobie sprzyjają niska lub umiarkowana temperatura, częste opady i przede wszystkim długotrwałe zwilżenie roślin. W przypadku Botrytis cinerea wilgotność jest zwykle ważniejsza niż sama temperatura.

Jak zapobiegać szarej pleśni?
Największe znaczenie ma ograniczenie czasu, przez który liście, kwiaty i owoce pozostają mokre. Zarodniki łatwo przenoszą się z wodą, wiatrem oraz z porażonych owoców na sąsiednie tkanki. Dlatego oprysk nie zastąpi higieny plantacji i właściwego prowadzenia uprawy.
Traktuj poniższe działania jako listę kontrolną higieny i zarządzania wilgotnością:
- Ściółkuj plantację słomą albo materiałem przeznaczonym do tego celu, aby ograniczyć kontakt owoców z wilgotną glebą i resztkami roślinnymi.
- Podlewaj kroplowo, kierując wodę do podłoża, a nie na liście, kwiaty i owoce.
- Usuwaj porażone owoce oraz zaschnięte i gnijące części roślin. Nie zostawiaj ich między rzędami ani na ściółce.
- Zapewnij przewiew przez właściwe odstępy między roślinami, usuwanie nadmiaru liści i kontrolę chwastów.
- Wietrz tunele i szklarnie, gdy tylko pozwalają na to warunki. W uprawach pod osłonami wilgoć może utrzymywać się długo po opadach lub podlewaniu.
- Unikaj przenawożenia azotem, ponieważ zbyt bujny i miękki wzrost zwiększa zagęszczenie roślin oraz ich podatność na infekcje.
- Dezynfekuj narzędzia po kontakcie z porażonymi roślinami i usuwaj resztki po zakończeniu zbiorów.
W tunelu zwróć uwagę na skraplanie pary wodnej oraz gutację, czyli wydzielanie kropli wody przez liście przy bardzo wilgotnym podłożu i powietrzu. Takie krople wydłużają czas zwilżenia tkanek. Wietrzenie i rozsądne nawadnianie ograniczają to ryzyko.

Wapń i krzem mogą wspierać odporność tkanek, ponieważ uczestniczą w utrzymaniu mocniejszych struktur komórkowych. Nie zastępują jednak przewiewu, higieny ani ochrony zgodnej z etykietą. Ich stosowanie trzeba dopasować do programu nawożenia, kondycji roślin i zaleceń producenta, a przy mieszaniu preparatów sprawdzić ich kompatybilność.
Kiedy i jak reagować?
Ochrona powinna zmieniać się wraz z fazą rozwoju truskawek. Największe znaczenie ma okres kwitnienia, ponieważ infekcja kwiatu lub dna kwiatowego może ujawnić się dopiero podczas dojrzewania owocu.
| Etap uprawy | Działanie | Cel |
|---|---|---|
| Przed kwitnieniem | Porządki, ściółkowanie, ograniczenie azotu i poprawa przewiewu | Zmniejszenie liczby źródeł infekcji i wilgotności w łanie |
| Kwitnienie | Monitorowanie kwiatów, wietrzenie i ochrona zgodna z aktualną etykietą | Ograniczenie infekcji kwiatów i zawiązków |
| Owocowanie | Codzienne usuwanie gnijących owoców, utrzymanie suchej powierzchni roślin i szybki zbiór dojrzałych truskawek | Przerwanie infekcji wtórnych i ograniczenie strat |
Jak zwalczać chorobę, gdy już wystąpi?
Gdy zauważysz pierwsze chore owoce lub kwiaty, działaj etapami. Porażone tkanki pozostawione na plantacji produkują kolejne zarodniki i mogą zakażać sąsiednie owoce.
Najpierw wykonaj następujące czynności:
- Usuń porażone owoce, kwiaty i fragmenty roślin, najlepiej bez strząsania nalotu na zdrowe części.
- Wyrzuć chore resztki poza miejscem uprawy, zamiast odkładać je na kompost przeznaczony do późniejszego użycia.
- Ogranicz zwilżanie roślin, sprawdź drożność linii kroplującej i popraw wietrzenie.
- Oceń skalę problemu oraz fazę rozwojową truskawek, a następnie wybierz środek dopuszczony do tej uprawy i tego zastosowania.
- Po zabiegu nadal usuwaj gnijące owoce, ponieważ preparat nie cofnie zmian, które już powstały.
Środki ochrony roślin
W uprawie profesjonalnej można stosować fungicydy zarejestrowane do ochrony truskawek przed szarą pleśnią. Dobór substancji czynnej zależy od aktualnej rejestracji, fazy rozwojowej, liczby zabiegów dopuszczonych w sezonie i warunków pogodowych. Nie należy kopiować stałych schematów oprysków z poprzednich lat.
Przy kolejnych zabiegach trzeba rotować substancje czynne z różnych grup, jeśli pozwala na to etykieta. Ogranicza to ryzyko powstania odporności patogenu. Okres karencji musi być zachowany bez wyjątków – chodzi o czas od zabiegu do zbioru owoców. Zawsze sprawdź aktualną etykietę środka i obowiązujący program ochrony roślin.
Metody alternatywne
W zależności od rejestracji i przeznaczenia preparatu stosuje się także rozwiązania oparte na działaniu utleniającym, na przykład określone preparaty z nadtlenkiem wodoru lub kwasem podchlorawym. Dostępne są również środki miedziowe, ale ich użycie wymaga szczególnej uwagi ze względu na pozostałości, dopuszczone dawki i karencję.
Preparaty naturalne i wspomagające nie powinny być traktowane jako zamiennik higieny plantacji. Ich skuteczność zależy od momentu zastosowania, dokładnego pokrycia roślin i zgodności z etykietą. Nie mieszaj ich ze środkami ochrony roślin, nawozami ani adiuwantami, jeśli producent nie potwierdza takiej możliwości.

Ostrzeżenie: środki ochrony roślin stosuj wyłącznie zgodnie z aktualną etykietą, zachowując wymagane środki ochrony osobistej, dawki, terminy i karencję. Preparaty przeznaczone do użytku profesjonalnego mogą wymagać odpowiednich kwalifikacji. Nie używaj środka zarejestrowanego dla innej uprawy tylko dlatego, że działa przeciwko temu samemu patogenowi.
Najważniejsza zasada brzmi: higiena plantacji i zarządzanie wilgotnością ograniczają szarą pleśń skuteczniej niż spóźniony oprysk. Systematyczne usuwanie porażonych owoców, ściółkowanie, podlewanie przy korzeniach i wietrzenie trzeba prowadzić przez cały okres ryzyka, a ochronę chemiczną traktować jako element szerszej strategii.
Artykuł nie stanowi porady prawnej ani instrukcji stosowania konkretnego środka ochrony roślin. Przed użyciem preparatu sprawdź jego aktualną etykietę, rejestrację i wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz karencji.